بررسی موانع جوان گرایی در مدیریت در بخش دولتی

این مقاله با هدف بررسی موانع جوان گرایی در مدیریت در بخش دولتی انجام گرفت. این تحقیق از لحاظ هدف یک پژوهش کاربردی و از بعد جمع آوری اطلاعات مطالعه ای توصیفی و از نوع پیمایشی است. جامعه آماری مورد مطالعه کلیه مدیران سازمان های دولتی در شهر بندر عباس می باشد که با توجه به حجم نمونه کوکران در شرایط نامشخص تعداد ۳۸۴ نفر در نظر گرفته شد. در این تحقیق از پرسش نامه محقق ساخته استفاده شد که در بخش اول شامل مشخصات فردی (سن، جنس، وضعیت تاهل، تحصیلات و......) و بخش دوم آن را پرسش نامه موانع جوان گرایی در مدیریت در بخش دولتی تشکیل داد و در ۵ خرده مقیاس موانع اعمال نفوذهای غیر رسمی، فاصله سلسله مراتبی و تمرکزگرایی، فقدان نظام شایسته سالاری، موانع تعامل احزاب و شبکه ها و موانع تنش ها و بی ثباتی سیاسی دسته بندی شد. پرسش نامه بر اساس مقیاس ۷ ارزشی لیکرت تنظیم گردید. برای اطمینان از روایی صوری و محتوایی سوالات از نظرات چندین نفر از اساتید مدیریت که در زمینه تخصص داشتند استفاده شد. همچنین اعتبار سازه پرسش نامه مذکور نیز توسط تحلیل عامل اکتشافی مورد تایید قرار گرفت و پایایی پرسش نامه از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه گردید. نتایج تحلیل عاملی نشان داد که در کل ۵ عامل ۸۳/۰۲۳ درصد از واریانس های کل سوالات را در بر گرفت. همچنین شاخص های پرازش نیکویی مدل مناسبی را نشان می دهد. در شکل شماره یک تاثیرات متغیرها بر موانع جوان گرایی در مدیریت در بخش دولتی را نشان می دهد.

Keywords:

موانع جوان گرایی , مدیریت , بخش دولتی