پاسخ GABA به تمرین هوازی در موشهای صحرایی نر مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه

مقدمه: اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) یکی از مهمترین اختلالات استرس محور است که میتواند موجب اختلال در انتقال دهنده های عصبی مهاری مانند GABA شود. کاهش GABA میتواند نقش مهمی در بروز علائمی مانند اضطراب، تحریک پذیری، اختلال خواب و تغییرات شناختی داشته باشد. شواهد پژوهشی نشان میدهد که تمرینات ورزشی قادرند سیستم عصبی ایمنی را تعدیل و تعادل نوروشیمیایی را بازیابی کنند. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین هوازی بر سطح GABA در موش های صحرایی نر مبتلا به PTSD بود. روش شناسی: تحقیق در این مطالعه، تجربی موش های صحرایی نر ویستار به در ۳ گروه شامل کنترل سالم، کنترل PTSD، تمرین هوازی تقسیم شدند. مدل PTSD با استفاده از پروتکل استرس استاندارد القا شد. برنامه تمرین شامل تمرینات استقامتی ۴ هفته تمرین روی تردمیل بود که به شکل فزاینده اجرا شد. پس از پایان مداخلات حیوانات با کتامین و زایلازین بیهوش شده نمونه های خون از بافت هیپوکمپ استخراج شدند تا برای بررسی بیان ژن GABA اندازه گیری شوند. سطوح GABA با روش ریل تایم پی سی آر اندازه گیری شد. داده ها با آزمون شاپیرو ویلک، آزمون لون، آنووا یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی تحلیل شدند. یافته های تحقیق: نتایج نشان داد القای PTSD موجب کاهش GABA شد. تحلیل آماری نشان داد که تمرین هوازی اثر بسیار معناداری بر افزایش (p < ۰.۰۰۱) GABA داشت. بحث و نتیجه گیری: بر اساس یافته ها تمرین هوازی قادر است به طور چشمگیری سطوح GABA را در مدل PTSD افزایش دهد و به بهبود عملکرد عصبی و ایمنی کمک کند. این پژوهش تاکید می کند که مداخلات غیر دارویی مانند فعالیت بدنی منظم می تواند رویکردهای موثری برای بهبود اختلالات نوروشیمیایی و ایمونولوژیک ناشی از PTSD باشند.

Keywords:

اختلال استرس پس از سانحه , GABA , تمرین هوازی , هیپوکامپ