بازآفرینی پایدار بافتهای فرسوده شهری تلفیق حکمرانی،هوشمند مشارکت اجتماعی و فناوریهای نوین

هدف این پژوهش ارائه مدلی یکپارچه برای بازآفرینی پایدار بافتهای فرسوده شهری با تلفیق سه مولفه حکمرانی هوشمند مشارکت اجتماعی و فناوریهای نوین است. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر تحلیل ثانویه داده ها و مطالعات کتابخانه ای است. جامعه آماری شامل متون تخصصی منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ و اسناد رسمی مرتبط با بافتهای فرسوده بوده است. یافته ها نشان می دهد که رویکرد یکپارچه پیشنهادی می تواند با دقت ۹۲ پهنه های فرسوده را شناسایی نموده و ضمن کاهش ۴۰ درصد زمان اجرای پروژه ها (۲۰۲۰ UN-Habitat اشاره می کند که بهره گیری از سامانه های مدیریت مبتنی بر داده می تواند زمان اجرای پروژه های بازآفرینی شهری را بین ۳۰ تا ۴۰ درصد کاهش دهد) و ۲۵ هزینه ها، منجر به افزایش ۶۰٪ مشارکت شهروندی و ۵۵٪ رضایتمندی ساکنان شود. مطابق گزارش (۲۰۱۹ OECD)، به کارگیری سامانه های مشارکت دیجیتال در شهرهای هوشمند می تواند سطح مشارکت شهروندان در پروژه های شهری را ۳۵ تا ۶۰ درصد افزایش دهد. مدل پیشنهادی در سه لایه «پایش هوشمند»، «مشارکت اجتماعی» و «حکمرانی پایدار» طراحی شده است. نتایج نشان می دهد تلفیق این سه لایه نه تنها به بازآفرینی کالبدی منجر می شود بلکه پایداری اجتماعی، اقتصادی و محیطی را در بلندمدت تضمین مینماید. این الگو می تواند چارچوبی عملی برای مدیران و برنامه ریزان شهری در دستیابی به اهداف توسعه پایدار شهری فراهم آورد.

Keywords:

بازآفرینی , پایدار , بافت فرسوده شهری , حکمرانی , هوشمند , مشارکت , اجتماعی , فناوریهای نوین , توسعه پایدار شهری