تحلیل تطبیقی عملکرد زیست محیطی تهران و تبریز در مسیر تحقق شهر هوشمند پایدار

با گسترش مفهوم شهر هوشمند نقش زیرساخت های محیط زیستی در تحقق توسعه پایدار بیش از پیش اهمیت یافته است. این مقاله با هدف تحلیل تطبیقی عملکرد زیست محیطی دو کلان شهر تهران و تبریز به بررسی ظرفیت ها و چالش های آنها در مسیر هوشمندسازی شهری می پردازد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی است و داده ها از منابع رسمی شهرداری ها و گزارش های زیست محیطی استخراج شده اند. نتایج نشان می دهد که هر چند تهران از نظر زیرساخت های فناورانه و سامانه های داده محور پیشرفته تر است، تبریز در شاخص های فرهنگی، آموزش محیط زیست و مشارکت مردمی عملکرد بهتری دارد. بر این اساس مدل تلفیقی از مدیریت هوشمند تهران و رویکرد فرهنگی تبریز می تواند الگویی بومی برای توسعه پایدار شهری در ایران فراهم آورد.

Keywords:

توسعه پایدار , شهر هوشمند , مدیریت زیست محیطی , تبریز , تهران