طراحی اقلیم پایدار و هوشمند برای کنترل و بازیافت آب در بافت روستایی وردیج

طراحی اقلیم پایدار و هوشمند در بافتهای روستایی طی سالهای اخیر به عنوان رویکردی موثر در پاسخگویی به چالش های زیست محیطی، کمبود منابع آب و تغییرات اقلیمی مطرح شده است. بسیاری از روستاهای کشور بویژه سکونتگاه های واقع در نواحی نیمه خشک و خشک با کاهش بارندگی افت منابع آب زیرزمینی و محدودیتهای اقتصادی در تامین انرژیهای متداول روبرو هستند. این شرایط لزوم بهره گیری از الگوهای نوین توسعه و فناوریهای سازگار با محیط زیست را بیش از پیش آشکار می سازد. با توجه به اهمیت مدیریت پایدار منابع آب در روستاهای کشور پژوهش حاضر با هدف تحلیل امکان پذیری به کارگیری سیستمهای هوشمند برداشت و ذخیره ی آب باران (Rainwater Harvesting) در بافت روستایی انجام شده است. در این راستا ابتدا الگوی بارش، ظرفیت سطح بامها و موقعیت کالبدی بافت بررسی شده و سپس میزان توان بالقوه ذخیره سازی و بهره برداری آب برای روستا ارزیابی گردیده است. نتایج پژوهش های دیگر نشان می دهد که اجرای این سامانه ها می تواند در مدیریت موثر منابع آب، کاهش وابستگی به منابع محدود موجود و ارتقای کیفیت محیطی روستا نقش قابل توجهی داشته باشد. افزون بر این یافته ها حاکی از آن است که طراحی اقلیم پایدار مبتنی بر راهکارهای کم هزینه و بومی سازی شده می تواند به عنوان الگویی قابل تعمیم برای سایر روستاهای دارای شرایط مشابه مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

اقلیم , پایدار , بافت روستایی , باز تولید انرژی , سیستمهای هوشمند , روستای وردیج