تجربه زیسته سقط جنین در زنان زیر ۲۲ سال: مطالعه ای پدیدارشناختی در بیمارستان نمازی شیراز

سقط جنین در زنان جوان می تواند تجربه ای پیچیده و چندلایه باشد که در تعامل میان عوامل بدنی، عاطفی و اجتماعی شکل می گیرد. با وجود اهمیت این موضوع، تجربه زیسته زنان بسیار جوان از سقط جنین در بستر فرهنگی ایران کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی تجربه زیسته زنان زیر ۲۲ سال از سقط جنین انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی تفسیری انجام گرفت. مشارکت کنندگان شامل زنانی بودند که تجربه سقط جنین داشته و برای دریافت خدمات درمانی به بیمارستان نمازی شیراز مراجعه کرده بودند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق گردآوری شد و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده ها از طریق کدگذاری و استخراج مضامین انجام گرفت. یافته ها نشان داد تجربه سقط جنین در میان زنان جوان در چهار حوزه اصلی معنا می یابد: ادراک بدنی و نسبت دادن سقط به ضعف جسمانی یا «جسم جوان»، تجربه فشارهای عاطفی و محدودیت های ارتباطی در روابط نزدیک، نقش و واکنش خانواده در مواجهه با این رویداد، و نحوه مواجهه با نظام مراقبت های سلامت. این یافته ها نشان می دهد که سقط جنین برای زنان جوان صرفا یک رویداد زیستی نیست، بلکه تجربه ای است که در بستر روابط خانوادگی، هنجارهای فرهنگی و تعامل با نظام سلامت معنا پیدا می کند. نتایج پژوهش بر ضرورت توجه بیشتر به ابعاد روانی و اجتماعی این تجربه در ارائه خدمات سلامت تاکید دارد و طراحی برنامه های حمایتی و مشاوره ای برای زنان جوان را ضروری می سازد.

Keywords:

سقط جنین , تجربه زیسته , زنان زیر ۲۲ سال , پدیدارشناسی تفسیری , حمایت خانوادگی , تجربه مراقبت سلامت