حقوق ثبتی و عملکرد شهرداری هوشمند گذار درون زا از نظام حقوقی کلاسیک به عصر اینترنت اشیا و صنعت ۴٫۰

این مقاله با رویکردی درون زا به بررسی نقش حقوق ثبتی و حکومتداری اجتماعی حقوقی در عصر اینترنت اشیاء (IoT) و صنعت ۴,۰ می پردازد با تمرکز ویژه بر شهرداری ها به عنوان بازیگران اصلی در مدیریت و اجرای حکومتداری هوشمند شهری. همگرایی فناوری های جهان، داده ها، اینترنت اشیاء و صنعت ۴,۰ الگوهای سنتی نظم قانونی قرن بیستم را به چالش کشیده و ضرورت بازنگری در مفاهیم، ابزارها و سازوکارهای حاکمیت قانون را آشکار کرده است. در این بستر شهرداری ها با استفاده از فناوری های هوشمند، از جمله داده های باز پیوندی (LOD) و اکوسیستم های اجتماعی حقوقی به دنبال تحقق حاکمیت دیجیتال و ارتقاء کارآمدی خدمات ثبتی هستند. مقاله مدل های توانمندساز و محرک نظام های نظارتی را معرفی کرده و تمایز میان قانون به عنوان کد بلاکچین، قراردادهای هوشمند و قانون مبتنی بر داده هوش مصنوعی را تبیین می کند، همچنین چارچوب هایی مانند انطباق از طریق طراحی و رویکرد هوش ترکیبی (HI) برای ادغام موثر هنجارها در لایه های ادراک شبکه و کاربرد بررسی شده است. نمونه های عملی شامل تحول سیستم های حل اختلاف آنلاین، پلتفرم ها و کاربرد بلاکچین در خدمات شهری است که نشان می دهد حکومتداری حقوقی در شهرداری های هوشمند می تواند فراتر از پیاده سازی مقررات عمل کرده و فضای اعتماد دیجیتال و مشارکت شهروندی را گسترش دهد. یافته ها پیشنهاد می کنند که در مرحله گذار به حکومتداری تمام دیجیتال نظام های موازی حقوقی همچنان با محیط های سنتی هم زیست خواهند بود و نیاز به چارچوب های تجربی و تاریخی برای تبیین و اعتبارسنجی حاکمیت قانونی در اکوسیستم های فناورانه شهری باقی خواهد ماند.

Keywords:

حکومتداری هوشمند , شهری , حقوق ثبتی , اینترنت اشیاء (IoT) , صنعت ۴۰ , اکوسیستم های اجتماعی حقوقی