فناوری حقوقی: ارزیابی پتانسیل صنعت فناوری حقوق

پیشرفت شتابان فناوری های دیجیتال در دهه های اخیر ساختار بسیاری از صنایع خدماتی و تولیدی را دگرگون کرده است. حوزه حقوق نیز از این روند مستثنی نبوده و فناوری حقوقی به عنوان یکی از پیامدهای مهم تحول دیجیتال در مرکز توجه پژوهشگران، فعالان حرفه ای، سیاست گذاران و شرکت های نوآور قرار گرفته است. هدف اصلی این پژوهش آن است که با تکیه بر مجموعه ای از روش های مکمل از جمله مرور نظام مند ادبیات، تحلیل کتاب سنجی، تحلیل موضوعی و بررسی روندهای جست وجوی عمومی، تصویری جامع از وضعیت تحقیقات موجود در حوزه فناوری حقوقی ارائه شود. این مطالعه با گردآوری و تحلیل یافته های چندین دهه پژوهش، نه تنها ماهیت چندرشته ای فناوری حقوقی را تایید می کند بلکه نشان می دهد که چگونه این حوزه در تعامل میان فناوری اطلاعات، حقوق، مدیریت خدمات، اقتصاد دیجیتال و علوم داده رشد یافته است. یافته های حاصل از مرور نظام مند وجود پراکندگی مفهومی و نبود تعاریف همگن را آشکار می سازد. تحلیل کتاب سنجی نیز نشان می دهد که اگرچه نخستین توجهات علمی به کاربرد فناوری در حقوق به دهه هشتاد میلادی باز می گردد، رشد چشمگیر تولیدات علمی از حدود سال ۲۰۱۴ آغاز شده است. در کنار این، تحلیل روندهای جست وجو در بستر ابزارهای عمومی نشان می دهد که میزان علاقه جهانی به فناوری حقوقی در سال های اخیر افزایش یافته و تفاوت هایی در ترجیح مفاهیم در کشورهای مختلف وجود دارد. در مجموع این پژوهش چارچوبی یکپارچه ارائه می کند که امکان درک بهتر مسیر تکامل فناوری حقوقی، شناسایی خلاهای علمی و طراحی برنامه های پژوهشی آینده را فراهم می آورد.

Keywords:

ارتباطات , حقوقی , فناوری های نوظهور , امتیاز , وکیل , موکل , اخلاق , حقوقی , هوش مصنوعی در حقوق , بلاکچین , قراردادهای هوشمند