چالشهای فقهی و حقوقی توسعه گردشگری ساحلی حلال در ایران

گردشگری ساحلی یکی از بخش های مهم و روبه رشد صنعت گردشگری در جهان است و کشورهای مسلمان در دهه های اخیر با رویکرد حلال سازی خدمات تلاش کرده اند سهم بیشتری از این بازار را به دست آورند. ایران با برخورداری از حدود ۲۷۰۰ کیلومتر مرز آبی در شمال و جنوب کشور ظرفیت بالقوه ای برای توسعه گردشگری ساحلی دارد. با این حال، توسعه سواحل در چارچوب اسلامی با چالش های فقهی، حقوقی و مدیریتی متعددی مواجه است. چالش هایی مانند رعایت پوشش شرعی، ضرورت مدیریت اختلاط زن و مرد، حفظ حریم خصوصی، مشروعیت برخی تفریحات آبی جدید و ضرورت صیانت از عفاف اجتماعی، از مهم ترین محورهای فقهی اند. از منظر حقوقی نیز تعدد نهادهای تصمیم گیر، نبود آیین نامه جامع گردشگری ساحلی حلال، ناهماهنگی نهادی، ضعف نظارت و کمبود زیرساخت های متناسب با الگوی حلال از موانع اصلی توسعه این صنعت محسوب می شود. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع فقهی، قوانین رسمی ایران، پژوهش های داخلی و خارجی و استانداردهای OIC/SMIIC، به بررسی این چالش ها پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که مانع اصلی نه احکام فقهی، بلکه نبود مدیریت یکپارچه، ضعف قانون گذاری و عدم تطبیق زیرساخت ها با الزامات فقهی است.

Keywords:

گردشگری , حلال گردشگری , ساحلی , فقه , حقوق , مدیریت سواحل ایران