بررسی ماده ۱۴۰ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ در خصوص علل رافع مسئولیت کیفری در حقوق جزای ایران
Publish place: 17th International Conference on Modern Research Achievements in jurisprudence, law and Humanities
Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 26
This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ARSCS17_043
تاریخ نمایه سازی: 30 خرداد 1405
Abstract:
این پژوهش به بررسی موضوع بررسی علل رافع مسئولیت کیفری در افعال دارای فعل مجرمانه در رویه قضایی ایران پرداخته است؛ در این پژوهش از روش توصیفی-تحلیلی با فیش برداری و مراجعه به منابع معتبر علمی و قانون مجازات اسلامی مصوب بعضا مصوب ۱۳۹۹ استفاده شده است؛ همچنین از نظریات مشورتی آراء وحدت رویه و نشست های قضایی مرتبط نیز بهره گرفته شده است؛ در این خصوص بررسی اینکه چه عواملی و عللی می توانند در رفع مسئولیت کیفری مرتکب جرم تاثیرگذار باشند از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است؛ نتایج این پژوهش نشان می دهد که قانون گذار در ماده ۱۴۰ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ شرایط مسئولیت کیفری جرم و اهلیت کیفری مرتکب حین ارتکاب جرم را بیان داشته است و در مقابل در مفهوم مخالف، آن شرایط رافع مسئولیت کیفری جرم از جمله سن مرتکب حین ارتکاب جرم، جنون، اجبار، اکراه و اشتباه مرتکب بیان شده است؛ که با تمسک به آن می تواند رافع مسئولیت کیفری مباشر جرم باشد.
Keywords:
Authors
مهرناز بادپر
دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته جزا و جرم شناسی