فانتزی ایدئولوژیک در رمان فرزندان امپرطور اثر کلر مسود

مقاله ی حاضر با خوانشی انتقادی به واکاوی مفهوم فانتزی ایدئولوژیک با نگاهی به رمان فرزندان امپرطور اثر کلر مسود می پردازد. این نوشتار پژوهشی است بنیادی بر مبنای روش توصیفی-تحلیلی که از مواضع فکری نظریه پرداز معاصر اسلاوی ژیژک بهره می جوید. ژیژک ایدئولوژی را نه یک مسئله ی معرفت شناختی و یا یک آگاهی زودباورانه بلکه یک عمل آگاهانه می داند زیرا امروزه، ما از قبل می دانیم که در حال دریافت نسخه ای تحریف شده از واقعیت هستیم. ژیژک عملی را که علیرغم آگاهی از نادرستی آن ادامه می یابد، فانتزی ایدئولوژیک می نامد. با این وجود، در برخی از لحظات بحرانی، به دلیل مختل شدن فرایند نمادسازی در امر نمادین، امکان فروپاشی فانتزی ایدئولوژیک و مواجه مستقیم سوژه با امر واقعی فراهم می آید. هدف پژوهش پیش رو پرداختن به این پرسش است که چگونه رمان مسود فانتزی ایدئولوژیک سوژه های بدبین آگاه را به تصویر کشیده و چگونه مواجه ی شخصیت های اصلی و خوانندگان رمان با امر واقعی، عبور از فانتزی ایدئولوژیک را امکان پذیر می سازد. با توجه به کاربست آرای ژیژک، چنین استدلال می گردد که رمان مسود جامعه ای ایدئولوژیک را به تصویر می کشد که در آن شخصیت های داستان سوژهایی بدبین آگاهی هستند که تحت تاثیر فانتزی ایدئولوژیک با بدبینی آگاهی به خود می قبولانند که مسائل را جدی نمی گیرند، در حالی که در عمل فانتزی خود را جدی می گیرند. در خاتمه، مسود با پرهیز از صدور یک حکم نهایی و با مشارکت دادن خوانندگان رمان در این تجربه از واقعیت که هیچ چیزی پشت آن دیگری بزرگ وجود ندارد و امپراطور لباسی به تن ندارد، عبور از فانتزی ایدئولوژیک را ممکن می سازد.

Keywords:

فانتزی , ایدئولوژی , امر واقعی , امر نمادین , فرزندان امپرطور , کلر مسود