نقش عوامل پیشران و توانمندساز در اجرای شیوه های بانکداری سبز و بهبود پایداری عملکرد بانک: شواهدی از بانک شهر

بخش بانکی به عنوان یکی از بازیگران کلیدی در تحقق توسعه پایدار می تواند با به کارگیری رویکرد بانکداری سبز، از طریق استراتژی ها، فرایندها و عملیات سازگار با محیط زیست، نقش مهمی در کاهش آثار زیست محیطی فعالیت های اقتصادی ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف تدوین و آزمون مدل تاثیر محرک ها و توانمندسازهای بانکداری سبز بر شیوه های اجرای بانکداری سبز و در نهایت پایداری عملکرد بانک انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل کارکنان شعب و ستاد بانک شهر در استان تهران بود که با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری طبقه ای، ۳۴۲ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخت بود و تحلیل داده ها با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی انجام شد. نتایج نشان داد محرک های اجرای بانکداری سبز با ضریب مسیر ۱۷/۰ و اندازه اثر ۱۶/۰ و توانمندسازهای اجرای بانکداری سبز با ضریب مسیر ۴۸/۰ و اندازه اثر ۱۹/۰ تاثیر مثبت و معناداری بر شیوه های اجرای بانکداری سبز دارند. همچنین شیوه های اجرای بانکداری سبز با ضریب مسیر ۵۹/۰ و اندازه اثر ۵۲/۰ تاثیر مثبت و معناداری بر پایداری عملکرد بانک دارد. علاوه بر این، مقدار ضریب تعیین برای متغیر شیوه های اجرای بانکداری سبز برابر با ۳۷/۰ و برای پایداری عملکرد بانک برابر با ۳۵/۰ به دست آمد که بیانگر قدرت تبیین مناسب مدل پژوهش است. نتایج نشان می دهد بانکداری سبز علاوه بر کاهش پیامدهای زیست محیطی فعالیت های بانکی، می تواند به عنوان ابزاری راهبردی برای ارتقای پایداری عملکرد بانک ها و تحقق توسعه پایدار مورد توجه قرار گیرد.

Keywords:

بانکداری سبز , محیط زیست , توسعه پایدار , پایداری عملکرد , شیوه های بانکداری سبز