امنیت سایبری در شبکه های هوشمند

با گسترش شبکه های هوشمند و ادغام زیرسیستم های ناهمگون در قالب معماری سیستم از سیستم ها (SoS)، چالش های امنیت سایبری به طور چشمگیری افزایش یافته است. ماهیت توزیع شده، پویایی بالا و وابستگی متقابل اجزای این شبکه ها باعث شده است که رویکردهای سنتی امنیت اطلاعات که عمدتا حفاظت ایستا و نقطه ای تمرکز دارند، پاسخگوی تهدیدات نوظهور نباشند. بر این مقاله با تکیه بر تحلیل معماری شبکه های هوشمند ابتدا مدل تهدید و آسیب پذیری های کلیدی این سامانه ها را شناسایی و دسته بندی می کند. سپس با بهره گیری از رویکرد مهندسی مبتنی بر مدل (MBSE)، چارچوبی یکپارچه برای نگاشت تهدیدها و آسیب پذیری ها به ابزارها و چارچوب های امنیتی ارائه می شود. نتایج نشان می دهد که مدیریت امنیت در شبکه های هوشمند مستلزم نگاه چرخه عمر محور، پشتیبانی از تطبیق پذیری پویا و در نظر گرفتن تعاملات میان سیستمی است. در بخش بحث محدودیت های پیاده سازی عملی MBSE، پیچیدگی های ناشی از معماری SoS و چالش های هماهنگی میان ابزارها بررسی شده و در نهایت نتیجه گیری می شود که تنها از طریق یکپارچه سازی امنیت در تمام مراحل طراحی، پیاده سازی و بهره برداری می توان سطح تاب آوری سایبری شبکه های هوشمند را به طور موثر ارتقا داد.

Keywords:

امنیت سایبری , شبکه های هوشمند , MBSE , تاب آوری سایبری