اثر دمای کوره پیشگرم بر تحول ریزساختاری و خواص مکانیکی محصولات نورد گرم

دمای کوره پیشگرم یکی از پارامترهای کلیدی در فرآیند نورد گرم فولادهای ساختمانی است که از طریق کنترل سینتیک تبلور مجدد دینامیک و استاتیکی نقش تعیین کننده ای در ریزساختار و خواص مکانیکی محصول نهایی ایفا می کند. در این پژوهش اثر دمای پیشگرم بر رفتار تغییر شکل، تحول ریزساختار فریت-پرلیت و خواص مکانیکی میلگرد نورد گرم تولید شده از فولاد ساختمانی بررسی شد. شمش فولاد ساختمانی پس از پیشگرم در کوره پوشری در دماهای ۱۰۵۰، ۱۱۵۰ و ۱۲۵۰ درجه سانتیگراد تحت فرآیند نورد گرم قرار گرفت و میلگرد آجدار تولید شد. پس از نورد آزمون های کشش و خمش به منظور ارزیابی خواص مکانیکی انجام گرفت و مطالعات ریزساختاری با استفاده از میکروسکوپ نوری و بررسی سطح شکست به کمک میکروسکوپ الکترونی روبشی صورت پذیرفت. نتایج نشان داد که افزایش دمای پیشگرم موجب تسهیل وقوع تبلور مجدد دینامیک و بهبود همگنی ریزساختار می شود اما افزایش بیش از حد دما منجر به رشد دانه، کاهش اثر تقویت مرزدانه ای و تشکیل آخال های اکسیدی ترد می گردد. در دمای پیشگرم ۱۱۵۰ درجه سانتیگراد ریزساختار یکنواخت فریت-پرلیت با اندازه دانه ریز حاصل شد که بهترین ترکیب از استحکام و شکل پذیری را فراهم کرد.

Keywords:

نورد گرم , میلگرد , دمای پیشگرم