ارزیابی فنی اقتصادی تولید کنسانتره به روش خشک

با توجه به محدودیت منابع آبی و افزایش هزینه های بهره برداری در صنایع معدنی، استفاده از روش های فرآوری خشک سنگ آهن به عنوان جایگزینی برای روش های تر مورد توجه قرار گرفته است. در این تحقیق ارزیابی فنی اقتصادی تولید کنسانتره سنگ آهن به روش خشک در مقایسه با روش تر انجام شده است. بدین منظور هزینه های عملیاتی (OPEX) مدارهای آسیاکنی و جدایش در دو روش بررسی و مقایسه گردید. همچنین نتایج آزمون های آزمایشگاهی فرآوری خشک بر روی نمونه های مختلف از نظر عیار و راندمان بازیابی تحلیل شد. نتایج نشان می دهد که هزینه های عملیاتی روش خشک به ازای هر تن خوراک عموما بالاتر از روش تر بوده و افزایش تعداد تجهیزات در مدار جدایش خشک هزینه های نگهداری و بهره برداری را تشدید می کند. از سوی دیگر آزمون های فرآوری خشک بیانگر راندمان و عیار محدود کنسانتره تولیدی برای خوراک های کم عیار است. در مجموع نتایج حاکی از آن است که فرآوری خشک تنها در شرایط خاص از جمله محدودیت شدید منابع آبی و استفاده از خوراک با عیار بالاتر یا پیش فرآوری شده می تواند توجیه پذیر باشد.

Keywords:

فرآوری خشک , فرآوری تر , کنسانتره سنگ آهن , ارزیابی فنی , اقتصادی , هزینه های عملیاتی , آسیاکنی , جدایش مغناطیسی , جدایش الکتروستاتیکی خشک , مصرف انرژی