بررسی وضعیت سلامت روان کارکنان در یک مرکز ارائه خدمات بهداشتی و درمانی

اختلالات روانی از جمله موارد آزاردهنده برای برخی از کارکنان در سازمان های بزرگ محسوب می شود. بسیاری بر این باورند که به منظور ارائه خدمات مطلوب در سازمان های بزرگ نیازمند رعایت حداقل استانداردهای مطلوب و توجه به انواع فشارهای روحی و سایر اختلالات روانی ناشی از آن در آن مراکز می باشد. بی شک سازمان های ارائه خدمات بهداشتی و درمانی از این امر مستثنی نیستند بلکه به دلیل پیچیدگی ساختاری و گستردگی روابط میان بخشی در آن ضرورت این مهم بیشتر متبادر می گردد. در این مطالعه توصیفی - مقطعی که در آن تمام کارکنان شاغل در یک مرکز ارائه خدمات بهداشتی و درمانی مورد مطالعه و سنجش قرار گرفتند به این ترتیب که وضعیت سلامت روان کارکنان آن مرکز بر اساس پرسشنامه GHQ مورد سنجش قرار گرفت. متغیرهای دموگرافیک افراد شامل سن، جنس، میزان تحصیلات، رشته تحصیلی، محل خدمت نیز مورد بررسی قرار گرفتند. بررسی وضعیت سلامت عمومی کارکنان با رویکرد به جنبه های روانی بوده است. منابع انسانی به عنوان سرمایه ای بی بدیل در مراکز ارائه خدمات بهداشتی و درمانی یکی از مهم ترین دغدغه های مدیریت در آن را شکل داده است و بنابراین بررسی وضعیت سلامت روان کارکنان در مراکز ارائه خدمات بهداشتی و درمانی نیروهای مسلح با توجه به فشارهای مضاعف و تنوع ماموریت های آن مراکز امر بسیار مهمی به نظر می رسد. سرانجام این مطالعه ارائه راهکارهایی مطلوب و اثربخش به منظور ارتقای سطح سلامت روان کارکنان و در پی آن ارتقاء کیفیت سلامت در سازمان های منتخب بوده است. داده های مطالعه بیانگر آن بود که از کل جامعه آماری میزان ۹۳.۸ درصد افراد حائز وضعیت مطلوب بوده اند. با توجه به اینکه بیش از ۶ درصد از کارکنان فاقد وضعیت مطلوب سلامت روان بوده اند و نیز پزشکان و نیروهای رسمی بیشتر از سایر کارکنان در معرض اختلال قرار دارند، بنابراین توجه بیشتر به الزامات مناسب از جمله اقدامات ضروری برآوردن تسهیلات و همچنین توجه به نیازهای رفاهی و فرهنگی کارکنان مذکور ضروری قلمداد شده است و باید برای حفظ سلامت روان کارکنان تمهیدات لازم بکار گرفته شود.

Keywords:

سلامت عمومی , اختلال روانی , کارکنان , مراکز درمانی , پرسشنامه سلامت عمومی بیست و هشت