نقش متغیرهای روانشناختی در موفقیت های تحصیلی

در دهه های اخیر نقش متغیرهای روانشناختی در فرایندهای تحصیلی و موفقیتهای آکادمیک اهمیت فزاینده ای یافته است که بر اثر آن مطالعات متعددی در راستای شناخت و تبیین عوامل موثر بر عملکرد تحصیلی صورت گرفته است. هدف این پژوهش، تحلیل و تبیین نقش متغیرهای روانشناختی نظیر هوش هیجانی، خودکنترلی، انگیزش و خودکارآمدی در شکل گیری و ارتقاء موفقیت های تحصیلی است. نتایج این مطالعه بر اهمیت مداخلات روانشناختی در بهبود فرآیند یادگیری و ارتقای مهارت هایی که زمینه ساز موفقیت تحصیلی هستند تاکید می کند و نشان می دهد که تنظیم هیجانی، انگیزش درونی و باورهای فردی نقش محوری در فرآیند دستیابی به اهداف آموزشی ایفا می کنند. از سوی دیگر، یافته های پژوهش بر قابلیت توسعه این متغیرهای روانشناختی از طریق برنامه های توانمندسازی و آموزش های فردی و جمعی تاکید دارند که می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی در سطح فردی و سیستم های آموزش عمومی کمک شایانی نماید. این مطالعه نه تنها از دیدگاه نظری زمینه ساز و توسعه دهنده در حوزه روانشناسی تحصیلی است بلکه بر اهمیت طراحی سیاست های آموزشی مبتنی بر عوامل روانشناختی تاکید و نویدبخش آینده ای است که در آن رویکردهای چندبعدی و بین حوزه ای نقش کلیدی در ارتقاء سطح علمی و رفاه تحصیلی افراد ایفا خواهند کرد.

Keywords:

مدیریت استرس , خودکارآمدی , تحصیلی , انگیزش تحصیلی , سرمایه های روانشناختی , موفقیت تحصیلی