مقایسه حکمرانی ایران ترکیه و عربستان سعودی در جاده ابریشم دیجیتال

این مقاله به مقایسه الگوهای حکمرانی ایران، ترکیه و عربستان سعودی در تعامل با جاده ابریشم دیجیتال چین می پردازد. با استفاده از روش تحلیل تطبیقی و بررسی اسناد رسمی، گزارش های بین المللی و داده های پروژه های اجرایی نشان داده می شود که این سه کشور سه رویکرد متفاوت را در پاسخ به این ابتکار ژئوفناورانه اتخاذ کرده اند. عربستان سعودی با همسویی کامل با چشم انداز ۲۰۳۰ گسترده ترین همکاری های سیستماتیک را در حوزه های شهر هوشمند، ۵جی، ماهواره بیدو و کابل های زیر دریایی با چین دنبال می کند. ترکیه نیز با مشارکت فعال بخش خصوصی و استفاده از موقعیت ژئواستراتژیک در یازده از چهارده بعد جاده ابریشم دیجیتال حضور موثری دارد. در مقابل ایران، با وجود تمایل سیاسی، تنها در پنج بعد مشارکت داشته و بیشتر پروژه های کلیدی آن به دلیل تحریم ها متوقف یا محدود مانده است. این تفاوت ها ریشه در ساختارهای نهادی، ظرفیت مالی و جهت گیری های راهبردی هر کشور دارد. یافته ها نشان می دهد که جاده ابریشم دیجیتال تنها یک پروژه زیرساختی نیست بلکه ابزاری برای شکل دهی به نظم دیجیتال جدید است که در آن چین الگوهای حکمرانی فناورانه خود را صادر می کند. برای ایران توصیه می شود تا با ایجاد هماهنگی بین بخشی، اولویت دهی به پروژه های کم ریسک و تقویت ظرفیت های داخلی از این فرصت برای دستیابی به استقلال فناورانه استفاده کند.

Keywords:

جاده ابریشم دیجیتال , حکمرانی دیجیتال , ایران , ترکیه , عربستان