مسائل نظام تصمیم گیری در ایران

این نوشتار در پی شناخت مهم ترین مسائل نظام تصمیم سازی و تصمیم گیری، بررسی دیدگاه ها در مورد نظام تصمیم سازی و تصمیم گیری، ارائه راهبردها و راهکارهای اجرایی در حل مسائل این نظام است. روش در این مطالعه توصیفی-تحلیلی است که در چارچوب تحلیل محتوا و نشست های تخصصی پیگیری شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که نظام تصمیم گیری مناسب نخست چارچوب نظری دارد و با بازخورد گیری آن را برای مرحله اجرا ارزیابی می کند. حکمروایی خوب یکی از چارچوب های نظری است که شاخص هایی را ارائه می دهد و در حرکت به سمت بهبود شاخص کمک کننده است. در چارچوب نظریه معطوف به عمل ساختار حقوق اساسی، ساختار سیاسی قدرت، ساختار سازمانی و کارشناسی دستگاه اداری نیازمند اصلاح است. نظام تصمیم گیری می تواند با درک میراث مکتوب و تجربیات تاریخی برای حل مسائل یاری بگیرد. نظام تصمیم گیری لازم است مواردی چون تضمین پشتوانه اندیشه ورزی مبتنی بر آگاهی علمی، شجاعت تصمیم را بدون در نظر گرفتن منافع ذینفعان، اجرایی کردن تصمیمات در چارچوب سازوکاری شفاف کلیه بخش های نظام حاکمیتی، تدوین سازوکاری برای مشارکت گسترده و موثر دانشمندان و نخبگان و کارشناسان در نظام تصمیم گیری، تعیین اهداف مشخص و محدود برای توسعه کشور و تدوین راهبردها و سیاست ها و آیین نامه ها و بخش نامه ها در کشور صرفا در همان چارچوب و طراحی سازوکاری برای پایش و ارزیابی روند اجرایی شدن تصمیمات و دستیابی به اهداف و زمینه تجدید نظر شجاعانه در تصمیمات نادرست را مورد توجه قرار دهد.

Keywords:

حکمروایی , نظام , تدبیر , تصمیم سازی و تصمیم گیری , نظام تصمیم گیری و تصمیم سازی