بررسی و تحلیل روش های نوین ارزیابی خرابی روسازی در سیستم مدیریت تعمیر و نگهداری راه

زیرساخت های حمل ونقل، نقشی حیاتی در ایمنی و عملکرد شبکه های راهی دارند. با افزایش بار ترافیکی و تغییرات اقلیمی، خرابی های روسازی نظیر ترک، نشست و روان شدگی به طور فزاینده ای بروز می کنند. در دهه های اخیر، سیستم های مدیریت روسازی (PMS) به عنوان ابزاری برای برنامه ریزی تعمیر و نگهداری توسعه یافته اند؛ با این حال، دقت این سیستم ها برای ارزیابی صحیح خرابی های سطحی و زیرسطحی در روسازی، نیازمند چارچوبی نوین است. پژوهش حاضر با هدف بررسی و ارائه یک چارچوب تلفیقی مبتنی بر سنجش غیرمخرب، بینایی ماشین و مدل های تصمیم گیری چندمعیاره انجام شد. نتایج مطالعه موردی نشان داد که شاخص ترکیبی C-PCI می تواند دقت را تا ۹۷٪ افزایش دهد و تا ۴۰٪ در هزینه چرخه عمر صرفه جویی کند. یافته ها نشانگر آن است که استفاده از فناوری های داده محور در مدیریت روسازی، گامی موثر در جهت تحقق نگهداری هوشمند و پایدار شبکه های راهی است.

Keywords:

مدیریت نگهداری , خرابی روسازی آسفالتی , راه و معابر , بینایی ماشین , روش های اجرایی