بررسی رابطه بین سبک های یادگیری و خلاقیت دانش آموزان (دانش آموزان دختر دوره ی دوم ابتدایی شهر لنگرود)

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های یادگیری و خلاقیت دانش آموزان (دانش آموزان دختر دوره ی دوم ابتدایی شهر لنگرود) انجام شد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دخترانه دوره ی دوم ابتدایی به تعداد (۱۸۵۰ نفر) در سال تحصیلی ۱۴۰۴ می باشد. برای برآورد حجم نمونه با بررسی جدول مورگان تعداد ۳۲۰ نفر دانش آموز به روش نمونه گیری تصادفی ساده در نظر گرفته شدند و به پرسشنامه های سبک های یادگیری تاولر و دیپبوی (۲۰۰۳) و خلاقیت تورنس (۱۹۹۸) پاسخ دادند. داده ها با روش آماری روش ضریب همبستگی در نرم افزارهای آماری SPSS-۲۲ مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین سبک های یادگیری (اکتشافی، تجربی و مشاهده ای) با خلاقیت مثبت و معنی داری دارد (۰۵/۰P≤). یافته های این پژوهش نشان داد که بین سبک های یادگیری و میزان خلاقیت دانش آموزان رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد؛ بدین معنا که تنوع در شیوه یادگیری می تواند رشد توانایی های خلاقانه را تقویت کند. بنابراین، توصیه می شود مسئولان آموزشی و معلمان با شناسایی سبک یادگیری هر دانش آموز، فعالیت های آموزشی متنوع و انعطاف پذیری را طراحی کنند که خلاقیت را نیز همزمان پرورش دهد. استفاده از روش های تدریس فعال (مانند بازی های آموزشی، کارگروهی، حل مسئله و فعالیت های هنری) می تواند به ایجاد محیطی پویا و انگیزه بخش کمک کرده و در نتیجه، مهارت های تفکر خلاق و حل مسئله در دانش آموزان ارتقا یابد. همچنین، برنامه ریزان آموزشی لازم است در تدوین کتب درسی و برنامه های رسمی به سازگاری با سبک های یادگیری گوناگون و تقویت تفکر خلاق توجه ویژه داشته باشند.

Keywords:

سبک های یادگیری , خلاقیت , دانش آموزان دختر