پیش بینی سلامت روان بر اساس متغیرهای ابراز وجود، عزت نفس و خودکارآمدی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم منطقه ۴ شهر تهران

دانش آموزان بعنوان قشر عظیمی از جامعه، از آینده سازان جامعه تلقی می شوند. عوامل متعددی به دانش آموزان کمک می کند تا با شرایط استرس زا کنار بیایند و آسیب روانی کمتری را تجربه نمایند. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی سلامت روان بر اساس متغیرهای ابراز وجود، عزت نفس و خودکارآمدی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم منطقه ۴ شهر تهران در سال ۱۴۰۳ صورت گرفته است. پژوهش حاضر، توصیفی تحلیلی و از نوع همبستگی بود. از بین جامعه آماری مورد پژوهش تعداد ۳۶۴ نفر نمونه با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند و به ۴ پرسشنامه عزت نفس روزنبرگ، خودکارآمدی شرر و همکاران، سلامت روانی گلدبرگ (GHQ-۲۸) و جرات ورزی گمبرل و ریجی پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی چندگانه همزمان در نسخه ۲۶ نرم افزار SPSS استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد بین ابراز وجود، عزت نفس و خودکارآمدی با سلامت روانی در دانش آموزان رابطه ی مثبت و معنادار وجود دارد. بطوری که متغیرهای ابراز وجود (β=۰.۲۳)، خودکارآمدی (β=۰.۵۴) و عزت نفس (β=۰.۷۳) قادر به پیش بینی سلامت روانی در دانش آموزان جامعه مورد پژوهش هستند (P<۰.۰۱). هر سه متغیر ابراز وجود، عزت نفس و خودکارآمدی ۸۳ درصد از واریانس نمرات سلامت روانی را تبیین می کنند. بنابراین متغیر ابراز وجود، عزت نفس و خودکارآمدی قادر به پیش بینی سلامت روانی در دانش آموزان خواهند بود.

Keywords:

ابراز وجود , خودکارآمدی , دانش آموزان , سلامت روان , عزت نفس