تاثیر مداخله آموزشی مبتنی بر ذهن آگاهی بر تاب آوری روان شناختی و تحمل پریشانی زنان متاهل

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثربخشی آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی در ارتقای تاب آوری و افزایش تحمل پریشانی زنان متاهل شهر تفت انجام شد. این مطالعه به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل اجرا گردید. جامعه آماری شامل کلیه زنان متاهل ساکن شهر تفت در سال ۱۴۰۲ بود که از میان آن ها ۳۰ نفر به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) و پرسشنامه تحمل پریشانی سیمون و گاهر (۲۰۰۵) استفاده شد. داده ها با بهره گیری از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی به طور معناداری موجب افزایش سطح تاب آوری و ارتقای تحمل پریشانی زنان متاهل شد. این نتایج بیانگر آن است که مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی می تواند به عنوان رویکردی کارآمد و پیشگیرانه برای بهبود شاخص های روان شناختی و ارتقای سلامت روان زنان متاهل مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

ذهن آگاهی , تاب آوری , تحمل پریشانی , زنان متاهل