پیش بینی اختلالات یادگیری کودکان براساس سبک زندگی و انعطاف پذیری شناختی مادران

هدف از این پژوهش پیش بینی اختلالات یادگیری کودکان براساس سبک زندگی و انعطاف پذیری شناختی مادران بود. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری، شامل تمامی مادران دانش آموزان دارای اختلال یادگیری که به مرکز رستا در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مراجعه کرده بودند، می باشد؛ روش نمونه گیری به صورت در دسترس و حجم نمونه با استفاده از فرمول تاباچنیک و فیدل (۲۰۰۷) برابر با ۷۸ نفر که برای احتیاط به ۱۲۰ نفر افزایش یافت. ابزار اندازه گیری در این پژوهش شامل سه پرسشنامه استاندارد اختلالات یادگیری کلورادو ویلکات و همکاران (۲۰۱۱)، سبک زندگی میلر و اسمیت (۲۰۰۲) و انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندر وال (۲۰۱۰) بود. تحلیل داده ها با استفاده از شاخص های آماری توصیفی نظیر جدول توزیع فراوانی، نمودار، میانگین و انحراف استاندارد و جهت آزمون فرضیه های آماری از ضریب همبستگی و رگرسیون با استفاده از SPSS ویرایش ۲۶ انجام گرفت. نتایج یافته های پژوهش نشان داد بین سبک زندگی و انعطاف پذیری شناختی مادران و اختلالات یادگیری کودکان رابطه معنادار و معکوس وجود دارد و سبک زندگی و انعطاف پذیری شناختی مادران قادر به پیش بینی اختلالات یادگیری کودکان می باشد.

Keywords:

اختلالات یادگیری , انعطاف پذیری شناختی , سبک زندگی , کودکان , مادران