اثربخشی آموزش فرزندپروری ذهن آگاهانه بر بهباشی ذهنی و انعطاف پذیری شناختی مادران با دانش آموز پرخاشگر

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش فرزندپروری ذهن آگاهانه بر بهباشی ذهنی و انعطاف پذیری شناختی مادران دارای دانش آموزان پرخاشگر در دوره دوم ابتدایی شهر کازرون در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پرخاشگر شناسایی شده از طریق پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲) و مادران آن ها بود. نمونه شامل ۳۰ نفر از مادران بود (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای، پروتکل آموزش فرزندپروری ذهن آگاهانه را دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲)، بهباشی ذهنی کی یز و ماگیارمو (۲۰۰۳) و انعطاف پذیری شناختی روان شناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰) بودند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۰ و تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش فرزندپروری ذهن آگاهانه تاثیر معناداری بر بهبود بهباشی ذهنی و انعطاف پذیری شناختی مادران داشت (P<۰.۰۵). نتایج این پژوهش می تواند به عنوان مبنایی برای طراحی برنامه های آموزشی مشابه در نظام آموزشی و روان شناختی برای حمایت از والدین و بهبود روابط خانوادگی مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

انعطاف پذیری شناختی , بهباشی ذهنی , پرخاشگری , فرزندپروری ذهن آگاهانه