اثربخشی درمان کوتاه مدت راه حل محور بر تنظیم هیجانی در زنان قربانی خشونت خانگی

هدف از این تحقیق بررسی اثربخشی درمان کوتاه مدت راه حل محور بر تنظیم هیجانی در زنان قربانی خشونت خانگی بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه زنان قربانی خشونت خانگی مراجعه کننده به مرکز اورژانس اجتماعی اداره بهزیستی شهرتبریز در فواصل زمانی اول فروردین تا خرداد ماه سال ۱۴۰۴ بودند. حجم نمونه آماری ۳۰ نفر بودند که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) به طور تصادفی ساده جایگماری شدند. گروه آزمایش ۷ جلسه ۹۰ دقیقه ای براساس پکیج آموزشی دی شایز (۲۰۰۶) درمان راه حل محور کوتاه مدت دریافت کرد. ابزارگردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه تنظیم هیجانی (گروس و جان، ۲۰۰۳) بود. تجزیه و تحلیل دادهها با آزمون کواریانس چند متغیره (MANCOVA) صورت گرفت که برای این منظور از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۰ بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که درمان راه حل محور کوتاه مدت بر تنظیم هیجانی در زنان مورد خشونت خانگی تاثیر معناداری دارد. به طوری که موجب افزایش میانگین تنظیم هیجانی و مولفه ارزیابی مجدد و کاهش میانگین فرونشانی در گروه آزمایش شده است (۰۱/۰p<). این نتایج می تواند از سوی روانشناسان و مشاوران مراکز روان درمانی مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

درمان راه حل محور کوتاه مدت , تنظیم هیجانی , خشونت خانگی