مقایسه انعطاف پذیری روان شناختی مادران دارای کودک با و بدون اختلال طیف اوتیسم شهر رشت

مشکلات مرتبط با داشتن کودک با اختلال طیف اوتیسم برای مادر ملموس تر و تاثیرات مخرب آن بر جنبه های روان شناختی او بیشتر است که نیاز به توجه فزاینده ای دارد. هدف پژوهش حاضر مقایسه انعطاف پذیری روان شناختی مادران دارای کودک با و بدون اختلال طیف اوتیسم شهر رشت بود. روش پژوهش علی- مقایسه ای (پس رویدادی) بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی مادران دارای کودک با و بدون اختلال طیف اوتیسم شهر رشت در سه ماهه اول سال ۱۴۰۴ به تعداد ۲۸۱ نفر بود. نمونه پژوهش نیز شامل ۱۲۰ نفر (۶۰ نفر مادران دارای کودک با اختلال طیف اوتیسم و ۶۰ نفر مادران دارای کودک بدون اختلال طیف اوتیسم) بود که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و پرسشنامه انعطاف پذیری روانشناختی (دنیس و وندروال، ۲۰۱۰) در مورد آنها اجرا شد. داده ها با استفاده از آزمون های t گروه های مستقل و تحلیل واریانس چندمتغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد بین میانگین نمره کل انعطاف پذیری روان شناختی و مولفه های ادراک کنترل پذیری، و ادراک توجیه رفتار دو گروه مادران دارای کودک با و بدون اختلال طیف اوتیسم تفاوت معنی دار وجود دارد (۰۱/۰>P). بر این اساس می توان گفت مادران دارای کودک با اختلال طیف اوتیسم نسبت به مادران دارای کودک بدون اختلال طیف اوتیسم سطوح انعطاف پذیری روان شناختی پایین تری دارند.

Keywords:

اختلال طیف اوتیسم , انعطاف پذیری روان شناختی , مادران