بازخوانی اصول یادگیری و تدریس برای دانش آموزان ابتدایی مبتلا به اختلال نقص توجه-بیش فعالی (ADHD)

اختلال نقص توجه-بیش فعالی (ADHD) از شایع ترین اختلالات عصبی-رشدی در سنین مدرسه است که عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و کیفیت زندگی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار می دهد. با توجه به ساعات طولانی حضور کودکان در محیط های آموزشی، بازخوانی و بازطراحی اصول یادگیری و تدریس برای این گروه از دانش آموزان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف این پژوهش، بازشناسی اصول آموزشی موثر برای دانش آموزان ابتدایی مبتلا به ADHD با تاکید بر رویکردهای مبتنی بر تنوع عصبی و محیط پذیری است. این پژوهش به روش کیفی با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش کتابخانه ای و مطالعه سیستماتیک منابع معتبر فارسی و لاتین انجام شده است. داده ها از طریق تحلیل محتوای کیفی و با استناد به معیارهای اعتبار، پایایی و قابلیت اعتماد مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهد که طراحی آموزشی موثر برای این دانش آموزان باید سه حوزه کلیدی را پوشش دهد: تنظیم محیط فیزیکی کلاس (کنترل محرک های حسی، استفاده از رنگ های آرامش بخش، ایجاد فضاهای انعطاف پذیر)، تغییر در روش های تدریس (تقسیم تکالیف به بخش های کوچک، استفاده از محرک های چندحسی، ساختاردهی واضح) و به کارگیری راهبردهای مدیریت رفتاری و انگیزشی (بازخورد فوری، پاداش های ملموس، مشارکت دانش آموز در هدف گذاری). همچنین با گذار از پارادایم پزشکی-ناتوانی محور به پارادایم اکولوژیک-توانایی محور و بازطراحی نظام مند محیط های آموزشی، نه تنها می تواند چالش های دانش آموزان مبتلا به ADHD را کاهش دهد، بلکه گامی به سوی ایجاد محیط های آموزشی فراگیر، انعطاف پذیر و عادلانه برای همه دانش آموزان خواهد بود.

Keywords:

اصول یادگیری , تدریس , دانش آموزان ابتدایی , اختلال نقص توجه-بیش فعالی , ADHD