بررسی ارتباط بین آشفتگی مادرانه و مشکلات رفتاری کودکان

آشفتگی مادرانه شامل مولفه های خلقی و روان شناختی نظیر استرس، اضطراب و افسردگی است که می تواند سلامت روان مادر و کیفیت تعامل وی با کودک را تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان آشفتگی مادرانه و مشکلات رفتاری کودکان انجام شد. روش تحقیق از نوع توصیفی–همبستگی بود و جامعه آماری شامل کودکان پایه های اول تا سوم ابتدایی شهر رشت و مادران آنان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود. نمونه شامل ۲۰۰ کودک و مادرانشان بود که به روش در دسترس انتخاب شدند. به منظور سنجش آشفتگی مادرانه از پرسشنامه SCL-۲۵ و برای ارزیابی مشکلات رفتاری کودکان از پرسشنامه سیاهه رفتاری کودک آخنباخ (CBCL) استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزارهای آماری تحلیل شد و شاخص های آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار محاسبه گردید. همچنین ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی روابط میان متغیرها به کار گرفته شد. یافته ها نشان داد که آشفتگی مادرانه با مشکلات رفتاری کودکان رابطه ای مثبت و معنادار دارد (r = ۰/۵۵۰، P < ۰/۰۱). همچنین تحلیل مسیر نشان داد که ضریب مسیر آشفتگی مادر بر مشکلات رفتاری کودک برابر با ۴۳۲/۰ و مقدار t آن ۱۰۷/۵ است که از مقدار بحرانی ۹۶/۱ فراتر رفته و رابطه مثبت و معناداری را تایید می کند. نتایج بیانگر آن است که افزایش سطوح استرس، اضطراب و افسردگی مادر با افزایش شدت مشکلات رفتاری کودکان همراه است. این یافته ها اهمیت سلامت روان مادران و نقش مستقیم آن در شکل گیری و تداوم رفتارهای کودک را نشان می دهد و ضرورت ارائه حمایت های روان شناختی، آموزشی و تربیتی برای مادران در جهت پیشگیری و کاهش مشکلات رفتاری کودکان را برجسته می سازد.

Keywords:

آشفتگی مادرانه , اضطراب , افسردگی , مشکلات رفتاری کودک