معنای کار از نگاه مربیان موفق شبه خانواده:مطالعه موردی

مراکز شبه خانواده به عنوان یکی از اشکال مراقبت جایگزین تحت نظارت سازمان بهزیستی کشور، نقش مهمی در حمایت از کودکان و نوجوانان فاقد سرپرست ایفا می کنند. در این مراکز، مربیان شبه خانواده نقشی محوری در تامین نیازهای عاطفی، تربیتی و روانی کودکان دارند و ماهیت کار آنان فراتر از انجام وظایف سازمانی صرف است. با وجود اهمیت این نقش، پژوهش های اندکی به تجربه درونی مربیان و معنایی که آنان به کار خود نسبت می دهند پرداخته اند. پژوهش حاضر با هدف تبیین معنای کار از نگاه مربیان موفق شبه خانواده انجام شده و از رویکرد کیفی و روش مطالعه موردی بهره برده است. میدان پژوهش استان تهران بوده و مشارکت کنندگان شامل دو مربی موفق شبه خانواده هستند که از طریق یک مرکز همکار با سازمان بهزیستی (مرکز هم اوا) و بر اساس معیارهای رفتاری، شناختی و تربیتی انتخاب شده اند. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته گردآوری و با استفاده از تحلیل مضمون تحلیل شده اند. یافته ها به شناسایی سه مضمون اصلی انجامید: نخست، عوامل زمینه ساز شکل گیری معنای اولیه کار که پیش از ورود مستقیم به مراکز شبه خانواده شکل می گیرند؛ دوم، عوامل تغییردهنده معنای اولیه در بستر تجربه عملی مربی گری و تعامل مستمر با کودکان؛ و سوم، معنای مربی گری که شامل زیرمضامینی همچون حمایت گری در غیاب مادر، پذیرش مثبت نامشروط، تلفیق مهر و اقتدار و نقش مربی به عنوان محرک انگیزه است. نتایج نشان می دهد معنای کار مربیان شبه خانواده فرایندی پویا، برساخته و عمیقا عاطفی است که در تعامل مستمر با کودکان و در مواجهه با چالش های مراقبتی شکل می گیرد. توجه به این تجربه معنایی می تواند به درک بهتر نقش مربیان، ارتقای سلامت روان آنان و بهبود کیفیت مراقبت در مراکز شبه خانواده کمک کند.

Keywords:

معنای کار , مربیان شبه خانواده , مراکز شبه خانواده , مربی موفق , مراقبت جایگزین