اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تحریف های شناختی در زنان نابارور

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تحریف های شناختی در زنان نابارور انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی، با طرح پیش آزمون -پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری زنان نابارور مراجعه کننده به مرکز ناباروری نرگس بیمارستان شهدای گنبد کاووس در تابستان سال ۱۴۰۴ بودند که تعداد ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و گواه قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه تحریف های شناختی عبدالله زاده و سالار (۱۳۸۹) بود. گروه آزمایش ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را دریافت کردند و گروه گواه در این مدت هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند. داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری با نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۶ تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد باعث کاهش تحریف های شناختی زنان نابارور شده است (۰۵/۰>P). بنابراین می توان نتیجه گرفت که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می توانند با کاهش نشخوارهای ذهنی ناکارآمد و ارتقای تاب آوری روان شناختی تحریف های شناختی زنان نابارور را بهبود ببخشد.

Keywords:

تحریف های شناختی , درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد , ناباروری