رابطه کفایت اجتماعی و توانمندی ایگو با نگرانی های دوره بارداری زنان

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین کفایت اجتماعی، توانمندی ایگو و نگرانی های دوران بارداری زنان بود. طرح پژوهش توصیفی-همبستگی و از نظر هدف، از نوع تحقیقات بنیادی محسوب می شود. جامعه آماری شامل کلیه زنان باردار ساکن منطقه ۷ شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود که از این میان، ۳۸۴ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. شرکت کنندگان به پرسشنامه های کفایت اجتماعی پرندین (۱۳۸۵)، توانمندی ایگو مارکستروم و همکاران (۱۹۹۷) و مقیاس نگرانی های بارداری کامبریج پاسخ دادند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و روش های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین مولفه های کفایت اجتماعی و توانمندی ایگو با میزان نگرانی های دوران بارداری رابطه معنادار وجود دارد (p<۰/۰۵). همچنین تحلیل رگرسیون نشان داد که هر یک واحد افزایش در کفایت اجتماعی و توانمندی ایگو به ترتیب منجر به کاهش ۳۸/۰ و ۲۹/۰ واحدی در نگرانی های زنان باردار شد. براساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که ارتقای کفایت اجتماعی و توانمندی ایگو می تواند به کاهش نگرانی ها و بهبود سلامت روانی-اجتماعی زنان در دوران بارداری کمک کند.

Keywords:

توانمندی ایگو , زنان باردار , کفایت اجتماعی , نگرانی های دوره بارداری