نقش فرانگرانی و طرحواره های هیجانی در پیش بینی رفتارهای پرخطر نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فرانگرانی و طرحواره های هیجانی در پیش بینی رفتارهای پر خطر نوجوانان انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان دختر منطقه ۲ شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بودند. حجم نمونه با استفاده از فرمول پلنت ۱۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. از پرسشنامه رفتارهای پرخطر زاده محمدی و احمدآبادی (۱۳۸۷)؛ پرسشنامه فرانگرانی ولز (۲۰۰۹) و پرسشنامه طرحواره های هیجانی لیهی (۲۰۱۲) برای جمع آوری داده ها استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیره به روش همزمان تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین نمرات فرانگرانی با رفتارهای پرخطر رابطه معناداری (۰۱/۰P≤) وجود داشت. بین طرحواره های هیجانی با رفتارهای پرخطر رابطه معناداری (۰۱/۰P≤) وجود داشت. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که فرانگرانی و طرحواره های هیجانی در سطح (α=۰/۰۱) قادر به پیش بینی رفتارهای پرخطر دانش آموزان دختر متوسطه دوم بودند. هر دو متغیر ۳۹ درصد واریانس رفتارهای پرخطر را تبیین می کنند. به طور کلی مجموع نتایج حاکی از آن است که فرانگرانی و طرحواره های هیجانی بر رفتارهای پرخطر دانش آموزان دختر متوسطه دوم تاثیرگذار است. یافته های پژوهش در کل بیانگر آن است که فرانگری و طرحواره های هیجانی در شکل گیری و افزایش رفتارهی پرخطر نقش موثر دارند و می توان با در نظر گرفتن این موارد اقدامات و پیشگیری های لازم را انجام داد.

Keywords:

رفتارهای پرخطر , فرانگرانی , طرحواره های هیجانی