مدل همساختی شاخص های بعد کالبدی و بعد رفتاری قلمروهای محیط

ماهیت محیط را نمی توان تنها از بررسی یکی از دو وجه کالبدی یا رفتاری شناسایی کرد، بلکه همساختی آنها ماهیت محیط را مشخص می کند. همچنین سکنی گزیدن در محیط های با کیفیت ارتباطی ناگسستنی با تعریفی روشن از عرصه ها و قلمروها دارد که نیازمند توجه هم به بعد کالبدی و هم بعد ادراکی آن است. علیرغم اینکه معماری گذشته، به دنبال سازگاری میان کالبد-رفتار بوده است، فرآیندهای تقلیدی خانه سازی امروزی بدون توجه به ارزش های رفتاری ساکنان، موجب ایجاد بحران و تعارضات رفتاری افراد گردیده است. هدف اصلی این تحقیق، بررسی میزان همساختی میان شاخص های دو بعد کالبدی و بعد ادراکی است. روش تحقیق در این پژوهش، کمی-کیفی است. در ابتدا با استفاده از روش کیفی، به گردآوری اسناد و مطالعات کتابخانه ای و شاخص های هر دو بعد قلمرو پرداخته شده است. سپس در روش کمی، با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و با استفاده از نرم افزار Spss متغیرهای پژوهش مورد تجزیه و تحلیل قرار داده شده است، تا میزان معناداری میان آنها بدست آید. نتایج حاکی آن است که میام شاخص های بعد کالبدی و شاخص های بعد ادراکی قلمروها رابطه ی معناداری وجود دارد و برای دستیابی به محیطی همساخت و سازگار استفاده از هر دو وجه آن ضرورری است.

Keywords:

قلمرو , شاخص های کالبدی , شاخص های ادراکی , همساختی , افراد-محیط.