نقش مادری در جهان معاصر: مطالعه ای تطبیقی با رویکرد فقهی و تربیتی

تربیت دینی کودکان به عنوان یکی از اساسی ترین عناصر پرورش انسانی، نقش مادر را به عنوان محور اصلی فرآیند تربیتی برجسته می سازد. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و رویکرد فقهی و تربیتی، جایگاه مادر در تربیت دینی، مسئولیت های شرعی و اخلاقی او، چالش های معاصر و راهکارهای اجرایی را مورد بررسی قرار می دهد. مطالعات فقهی و منابع دینی نشان می دهند که مادر نه تنها نخستین مربی کودک است، بلکه با تاثیرگذاری عاطفی، روحی و اخلاقی، شکل دهنده هویت دینی و معنوی فرزند است. نصوص قرآنی، روایات اهل بیت (ع) و آموزه های فقه امامیه، وظایف حضانت، شیر دادن و مراقبت اخلاقی و ایمانی کودک را به طور دقیق تبیین کرده اند و کوتاهی در این مسوولیت ها پیامدهای شرعی، اخلاقی و اجتماعی به دنبال دارد.با این حال، تغییرات سبک زندگی، افزایش مشغله های کاری مادران، حضور گسترده رسانه ها و فضای مجازی و آسیب های اجتماعی و فرهنگی، تربیت دینی فرزندان را با چالش های جدی مواجه کرده است. این پژوهش با تحلیل مبانی فقهی و یافته های تربیتی، راهکارهایی همچون ارتقاء آگاهی دینی مادران، تقویت مهارت های ارتباطی و عاطفی، ایجاد محیط خانوادگی سالم و مشارکت فعال در نهادهای تربیتی و مذهبی را ارائه می دهد.نتایج نشان می دهد که ترکیب نگاه فقهی و رویکردهای علمی تربیتی، امکان مدیریت چالش های معاصر را فراهم می سازد و موجب پرورش نسلی با هویت دینی و اخلاقی مستحکم می شود. اهمیت همکاری والدین، نهادهای آموزشی و شبکه های حمایتی در تحقق تربیت موثر نیز مورد تاکید است.

Keywords:

مادر , تربیت دینی , فقه امامیه , چالش های معاصر , راهکارهای اجرایی