استحقاق یا عدم استحقاق ناکل سوگند تکمیلی در مال ماخوذ به شرکت

یمین تکمیلی. در ثبوت مال مشترک با دلیل «شاهد واحد و یمین» و از طرفی ضرورت اتیان سوگند توسط تمام خواهان و شرکا و عدم ثبوت حق ناکلین سوگند، اختلافی میان فقیهان امامیه وجود ندارد، بلکه اختلاف آنان در زمینه استحقاق یا عدم استحقاق ناکل سوگند در مال ماخوذ توسط حالف است؛ در این مورد که دیدگاه مشهوری میان فقیهان وجود ندارد، گروهی قائل به تفصیل میان عین و دین شده اند؛ بدان گونه که در عین، مال مشترک میان حالف و ناکل است و در دین، مال مختص به حالف است؛ گروهی قائل به شراکت مطلقا (خواه در عین و خواه در دین) و گروه دیگر نیز قائل به عدم شراکت مطلقا شده اند. در قوانین موضوعه نیز ماده ای که صراحتا به آن بپردازد و حکم آن را مشخص نماید، وجود ندارد. نظر به اهمیت مسئله، در صورت نکول برخی شرکا از ادای سوگند تکمیلی، آیا ناکل یا ناکلین بر مال اخذشده توسط حالف یا حالفان مستحق اند یا خیر؟ ضمن احصای اقوال موجود در مسئله، مستندات هر دیدگاه را مورد تحلیل و نقد قرار داده و در خاتمه به این نتیجه رسیده است که نظریه راجح و مستدل در مسئله، نظریه «تفصیل میان عین و دین» است. بر این اساس، در اموال عینی، ناکل به جهت اقرار حالف، در مال اخذشده شریک است و در اموال دینی، به جهت قاعده تعین دین، مال اخذشده مختص به حالف است. اقوال رقیب با توجه به ضعف مستندات آن ها یارای اثبات مدعای خود را ندارند.

Keywords:

شاهد واحد , مدعی متعدد , مدعی ناکل , یمین تکمیلی