اثربخشی آموزش روان شناسی مثبت گرا بر سبک زندگی، شادکامی و سرمایه روان شناختی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو
Publish place: Clinical Psychology & Personality، Vol: 24، Issue: 1
Publish Year: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 83
This Paper With 14 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CPAP-24-1_011
تاریخ نمایه سازی: 16 تیر 1405
Abstract:
مقدمه: هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش روان شناسی مثبت گرا بر سبک زندگی، شادکامی و سرمایه روان شناختی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو شهرستان سمیرم در سال ۱۳۹۵-۱۳۹۶ بود.روش: پژوهش حاضر نیمه تجربی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل همراه با دوره پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش را بیماران مبتلا به دیابت نوع دو شهرستان سمیرم تشکیل دادند که از میان آن ها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس و براساس ملاک های ورود و خروج انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۴ جلسه (هفته ای یک جلسه ۹۰ دقیقه ای) آموزش روان شناسی مثبت نگر (رشید، ۲۰۰۸م) دریافت کرد. پس از پایان مداخله، پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شد و یک ماه بعد مرحله پیگیری انجام گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسش نامه سبک زندگی لعلی (۱۳۹۱) (LSQ) ، پرسش نامه شادکامی آکسفورد آرگیل و لو (۱۹۸۹م) (OHQ) و پرسش نامه سرمایه روانشناختی لوتانز (۲۰۰۷م)(PCQ) بود. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر و نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل شدند.نتایج: نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر نشان داد که آموزش روان شناسی مثبت نگر تاثیر معناداری بر سبک زندگی (۰۱/۰ > p)، افزایش شادکامی (۰۱/۰ > p) و ارتقای سرمایه روان شناختی (۰۱/۰ > p)، بیماران مبتلا به دیابت نوع دو دارد. این تاثیر در مرحله پیگیری نیز پایدار بود.بحث و نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان داد آموزش روان شناسی مثبت گرا نقش موثری در بهبود سبک زندگی، افزایش شادکامی و ارتقای سرمایه روان شناختی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو ایفا می کند؛ بنابراین به کارگیری این رویکرد می تواند مورد توجه مشاوران و متخصصان حوزه سلامت قرار گیرد.
Keywords:
Authors
یاسر مرادی
دانشجوی دکتری، روان شناسی سلامت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف آباد، اصفهان، ایران
حمید آتش پور
دانشیار گروه روانشناسی ، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
محمد فروهر
مدرس مدعو دانشگاه گیلان، دانشکده علوم انسانی، گروه علوم تربیتی و مشاوره، گیلان، ایران
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :
