اثربخشی آموزش مبتنی بر طرحواره بر انعطاف پذیری شناختی و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان دختر پایه دوازدهم شهرستان اهواز

پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر طرحواره بر انعطاف پذیری شناختی و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان دختر پایه دوازدهم شهرستان اهواز انجام گرفت. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه دوازدهم شهرستان اهواز در سال تحصیلی 1404-1403 بود که به شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای ساده به حجم 60 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 30 نفر) گمارده شدند.ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه طرحواره یانگ فرم کوتاه (1994،YSQ-S3)، پرسش نامه انعطاف پذیری شناختی دنیس و واندر وال (2010، CFS) و پرسش نامه تاب آوری تحصیلی مارتین و مارش (2006،ARS) بود. گروه آزمایش طی 8 جلسه 60 دقیقه ای، تحت آموزش مبتنی بر طرحواره قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. برای تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، حداقل و حداکثر، چولگی و کشیدگی) و آمار استنباطی (آزمون شاپیرو - ویلک جهت بررسی نرمال بودن توزیع نمرات گروه نمونه در جامعه، آزمون لوین جهت بررسی برابری واریانس ها و آزمون همگنی شیب رگرسیون، تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره) با استفاده از نرم افزار SPSS.27 مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند.یافته ها نشان داد که آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد به طور معناداری منجر به افزایش انعطاف پذیری شناختی و افزایش تاب آوری تحصیلی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (05/0> p). بر اساس این نتایج می توان گفت که آموزش مبتنی بر طرحواره با اصلاح الگوهای ناسازگار شناختی و تقویت توانایی های مقابله ای، می تواند به عنوان مداخله ای موثر در ارتقای مهارت های تحصیلی و روان شناختی نوجوانان دختر مورداستفاده قرار گیرد.

Keywords:

آموزش مبتنی بر طرحواره , انعطاف پذیری شناختی , تاب آوری تحصیلی