میراث طبیعی درک و خور و پتانسیل های توسعه ژئوتوریسمی آن

ژئوتوریسم، گونه ای از گردشگری در نواحی محلی است که به طور ویژه بر پدیده های زمین شناسی و چشم اندازهای آن متمرکز است. ژئوتوریسم می تواند علاوه بر ارتقاء کیفیت گردشگری و ژئوسایت ها، منجر به پاسداری از ژئودایورسیتی و فهم بهتر علوم زمین نیز شود. یکی از مهم ترین رازهای موفقیت توسعه پایدار ژئوتوریسم، موضوع آموزش و تفسیر زمین شناختی است؛ به طوری که ارتقاء جایگاه ژئوتوریسم همواره برای توسعه پایدار ژئوپارک ها امری ضروری می باشد. امروزه در پی رشد شتابان ژئوتوریسم، پاسداری از میراث های زمین شناختی اهمیت فراوانی پیدا کرده است. ژئوکانزرویشن با مفاهیم «ژئوسایت» و «ژئودایورسیتی» معنا می یابد. در این مطالعه به شیوه تحلیلی توصیفی و بر پایه بررسی های میدانی و استفاده از داده های پایه به ارزیابی توان های توسعه ژئوتوریسم در محدوده میراث طبیعی درک و خور واقع در استان سیستان و بلوچستان پرداخته شده است. یافته ها نشان می دهند تپه های ماسه ای منطقه مورد مطالعه به دلیل موقعیت قرارگیری در کرانه های مکران و ایجاد تلاقی با دریا در محیطی بکر و زیبا، چشم اندازی شگفت انگیز و جذاب ایجاد کرده است. دسترسی آسان به پدیده های مربوط به محیط های ژئومورفیک گوناگون، بیابانی، ساحلی و دریایی در یک منطقه خاص و محدود، اصلی ترین ویژگی مثبت منطقه مورد مطالعه برای توسعه پایدار ژئوتوریسم با تمرکز بر ژئوکانزرویشن در این ناحیه است.

Keywords:

درک و خور , میراث زمین شناختی , ژئوکانزرویشن , ژئوسایت