حق شفعه در آپارتمان چالشهای حقوقی و تحلیل مبانی فقهی-قضایی

حق شفعه به عنوان یکی از اسباب تملک در نظام حقوقی ایران بر اساس ماده ۸۰۸ قانون مدنی برای شریک در اموال غیر منقول قابل تقسیم اختصاص یافته است. با گسترش آپارتمان نشینی و حاکمیت قانون تملک آپارتمان ها، این پرسش مطرح می شود که آیا ماهیت حقوقی مشاعات و اختصاصات در آپارتمان ها اجازه اجرای حق شفعه را می دهد یا خیر؟ این مقاله با روش تحلیلی توصیفی و با تکیه بر منابع دست اول فقهی و حقوقی امکان سرایت این حکم را به ساختارهای مدرن مالکیت بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که مبنای به وجود آمدن حق شفعه که بر رفع ضرر ناشی از شرکت استوار است، با ماهیت استقلال مالکیت در آپارتمان ها در تعارض است که حق شفعه را در آپارتمان های مدرن با چالش های ماهیتی روبرو می کند. این پژوهش ضمن تبیین خلاءهای موجود، به دنبال ارائه تفسیری است که تعادل میان حقوق مالکانه و مصالح عمومی ساختمان را حفظ نماید.

Keywords:

حق , شفعه , آپارتمان , شرکت , مشاعات , اموال غیر منقول قابل تقسیم , قانون تملک آپارتمان ها