موانع موجود در اجرای عدالت ترمیمی در برابر خشونت علیه کودکان

خشونت علیه کودکان موضوعی است که همواره مورد توجه جوامع قرار گرفته است. این خشونت ها که در غالب موارد توسط اعضای خانواده صورت می گیرد تاثیرات مخرب فراوانی بر روح و روان و جسم کودکان برجای می گذارد. به همین دلیل یافتن پاسخی مناسب برای پیشگیری از این خشونت ها و بررسی موانع موجود در اجرای عدالت ترمیمی در برابر خشونت مذکور از دغدغه های مهم هر نظام حقوقی می باشد. یافته های این مقاله نشان می دهد که استفاده از سازوکارهای ترمیمی در زمینه ی خشونت علیه کودکان باعث بالارفتن ضریب اصلاح و بازپروری بزهکار است زیرا در این طریق از ورود برچسب مجرمانه به بزهکار پرهیز می شود و هویتی به وی اهداء می شود که نتیجه آن پشیمانی، قبول مسئولیت ناشی از جرم و کوشش برای جبران خسارت بر اثر توافق با بزه دیده است.

Keywords:

عدالت ترمیمی , خشونت خانگی , تدابیر حمایتی , میانجی گری