تحلیل چند سطحی سندروم خشخاش بلند در سازمان پیامدها بر ایمنی روانی و فرار استعدادها

سندروم خشخاش بلند (Tall Poppy Syndrome) پدیده ای مخرب در فرهنگ سازمانی است که در آن کارکنان سرآمد متمایز و موفق به دلیل حسادت سازمانی، رقابت ناسالم یا سوگیریهای فرهنگی، از سوی همکاران یا مدیران، طرد، سرکوب یا ناعادلانه نقد می شوند. این پژوهش مروری علمی با هدف تحلیل چند سطحی این سندروم، به واکاوی ریشه ها و پیامدهای آن در سه لایه فردی (حسادت و عزت نفس مخدوش)، گروهی (فشار برای همنوایی و فرآیندهای مقایسه اجتماعی) و سازمانی (سبک های رهبری ناامن و ساختارهای پاداش معیوب یا بوروکراسی خشک) می پردازد. روش شناسی این تحقیق مبتنی بر مرور سیستماتیک ادبیات پژوهش و برآیند نظریات رفتار سازمانی (OB) و مدیریت منابع انسانی (HRM) است. یافته ها نشان می دهد پیامد مستقیم این عارضه تخریب چرخه ایمنی «روانی» در تیم ها و هدایت استعدادهای برتر به سمت خاموشی اختیاری و در نهایت فرار استعدادها از سازمان است. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که سندروم خشخاش بلند عارضه ای ساختاری است که با نابود کردن جو امن تعاملی، فرهنگ ریسک پذیری مصلحانه را به زانو در می آورد و سازمان را با چالش سازمان فراموش کار و اتلاف شدید دانش ضمنی مواجه می سازد. نوآوری اصلی این مقاله یکپارچه سازی این مفاهیم متکثر ذیل یک مدل مفهومی و چتر واحد است.

Keywords:

سندروم خشخاش بلند , ایمنی روانی , فرار استعدادها , رفتار سازمانی , مدیریت منابع انسانی