بررسی رابطه الگوی نوین تربیت دینی مبتنی بر رسانه های هوشمند با میزان انگیزش یادگیری مفاهیم دینی در دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه الگوی نوین تربیت دینی مبتنی بر رسانه های هوشمند با میزان انگیزش یادگیری مفاهیم دینی در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. از حیث هدف پژوهش از نوع کاربردی است؛ زیرا به دنبال ارائه چارچوب و الگوی قابل استفاده در نظام آموزشی کشور است. از لحاظ ماهیت و روش، پژوهش حاضر یک مطالعه کیفی با رویکرد توصیفی-تحلیلی است که به شیوه کتابخانه ای و مبتنی بر تحلیل محتوای منابع علمی انجام شده است. در این مطالعه تمامی اسناد بالادستی قرآن کریم، نهج البلاغه، کتاب های مرجع و مقالات علمی پژوهشی داخلی و خارجی مرتبط با موضوع تربیت دینی، رسانه های هوشمند و انگیزش یادگیری از سال ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۴ شمسی به عنوان منابع داده به کار گرفته شده اند. انتخاب منابع بر اساس معیارهای روایی محتوایی، اعتبار علمی و ارتباط مستقیم با عنوان پژوهش صورت پذیرفته است. داده های استخراج شده از منابع با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی بررسی شده و پاسخ های مرتبط با سوالات پژوهش از میان مفاهیم، مضامین و یافته های موجود در متون علمی استخراج و تفسیر شده است. و یافته های زیر به دست آمد: الگوی نوین تربیت دینی مبتنی بر رسانه های هوشمند دارای شش بعد اصلی محتوایی، فنی، رسانه ای، تعاملی، انگیزشی، اخلاقی، تربیتی و نظارتی (ارزیابی) است؛ رسانه های هوشمند از طریق مکانیزم های درگیری، چندحسی، بازی وارسازی، شخصی سازی، محتوا، تعامل زنده و بازخورد فوری انگیزش یادگیری را تقویت می کنند؛ رابطه ای مثبت و معنادار میان این الگو و میزان انگیزش یادگیری مفاهیم دینی وجود دارد و در نهایت الگویی مفهومی با مرکزیت کودک دوره ابتدایی و خروجی های انگیزش درونی بالا و رفتار متخلق به ارزش های اسلامی ارائه شد. بنابراین می توان نتیجه گرفت که بهره گیری هدفمند و برنامه ریزی شده از رسانه های هوشمند در فرآیند تربیت دینی دوره ابتدایی نه تنها انگیزش یادگیری مفاهیم دینی را به طور چشمگیری افزایش می دهد بلکه زمینه ساز پرورش نسلی مومن، آگاه و پویا خواهد شد.

Keywords:

تربیت دینی , الگوی نوین تربیت , رسانه های هوشمند , انگیزش یادگیری , دانش آموزان دوره ابتدایی