تحلیل دیدگاه جوامع روستایی درباره میزان تاثیرپذیری کیفیت زندگی از گردشگری؛ موردمطالعه: استان کرمانشاه

گردشگری روستایی نقش مهمی در بهبود کیفیت زندگی دارد و مورد تاکید محققان است و بهمنزله رویکرد اقتصادی پویا ویژگیهای منحصربهفرد و بارزی دارد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیرات گردشگری در کیفیت زندگی جامعه میزبان انجام شده است. پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، رویکرد حاکم بر آن کمی، و بر اساس ماهیت توصیفی  تحلیلی است. جامعه آماری شامل روستاهای هدف گردشگری استان کرمانشاه است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران ۳۸۰ نفر برآورد شده است که متناسب با تعداد جمعیت روستاها بین آنها توزیع شده است. دادههای لازم به دو شیوه کتابخانهای و میدانی گردآوری شده است. بهمنظور تحلیل موضوع، چارچوبی از شاخصهای کیفیت زندگی (اوقات فراغت، رفاه، زیرساخت و دسترسی، اشتغال و درآمد، بهداشت و محیط، ایمنی و امنیت، مسکن و آموزش) در قالب ۴۵ گویه استفاده شده است. نتایج تجزیه و تحلیل یافتهها بیانگر این موضوع است که بین گردشگری و کیفیت زندگی رابطهای مثبت و معنیدار وجود دارد و ۶۷۷/۰ از تغییرات کیفیت زندگی از طریق گردشگری تبیین میشود. نتایج حاصل از تکنیک کوداس نیز نشان میدهد که از بین چهارده روستای هدف گردشگری، سه روستای شمشیر و حریر و حجیج بزرگ از لحاظ شاخصهای کیفیت در بالاترین سطح و سه روستای فش و سراب هرسم و نجوبران در پایینترین سطح قرار دارند.

Keywords:

توسعه پایدار , گردشگری روستایی , کیفیت زندگی , تکنیک کوداس , استان کرمانشاه