بررسی نسبت هویت در کالبد بناهای شهر با تصاویر ذهنی شهروندان

بحران هویت و عدم تجلس بناها با جغرافیایی که به آن تعلق دارند، معضلی است که امروزه در نتیجه بی توجهی و ساده انگاری بیش از هر زمان دیگری خود را نشان می دهد کالبد بنا همچون هر پدیده، دیگر زمانی واجد اعتبار خواهد بود که از هویتی متمایز و قابل تشخیص برای مخاطب برخوردار باشد از این دیدگاه بنا هویت خود را از بستر وام می گیرد چنانچه این ارتباط برقرار نباشد صرفا بنا در زمینه و بستر واقع شده و متعلق به آن نخواهد بود. مواجهه مخاطب با کالبد شهر و نیز بناها به عنوان عناصر شکل دهنده بافت شهری همواره تحت تاثیر ذهنیات شهروندان از شهر و ارزش های مشترک ایشان صورت می گیرد انسان به عنوان ناظر، محیط در ذهن خود دائما در جست وجوی این همانی میان ذهنیات خود و عینیات محیط است. به عبارت دیگر مخاطب، مکان هویتی را می کاود که ریشه در معانی مشترک جمعی داشته و افراد توقع دارند نمود آن را در کالبد بنا بیابند بدیهی است که با نادیده گرفتن مقوله هویت به مرور ذهنیات افراد نیز مطابق آنچه مکررا با بی توجهی به هویت، محلی در شهر بنا می شود تحریف شده و از ریشه ها و معانی مشترک چیزی باقی نمی ماند بر همین اساس نیز ضرورت پرداختن به مسئله هویت با محوریت ذهنیات مخاطبات محرز می شود لذا در همین راستا پژوهش کیفی حاضر با روش استدلال منطقی و از طریق منابع کتابخانه ای به منظور شناسایی نقطه پیوند هویت کالبدی با ذهنیات شهروندان انجام شده است.

Keywords:

هویت , ادراک محیط , تصویر ذهنی , عینیت