بازخوانی مبانی نظری معماری پایدار در مقیاس برج های چند عملکردی؛ مطالعه موردی وان زعبیل دبی

معماری پایدار در دهه های اخیر در واکنش به بحران انرژی، تشدید تغییر اقلیم و پیامدهای زیست محیطی صنعت ساخت و ساز به یکی از رویکردهای محوری در طراحی معاصر تبدیل شده است. این مقاله با هدف تبیین نسبت میان «مبانی نظری پایداری» و «ترجمان اجرایی آن در پروژه های بزرگ مقیاس» به تحلیل نمونه موردی «وان زعبیل» در دبی می پردازد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و خوانش کالبدی-عملکردی پروژه است و تمرکز آن بر سه محور اصلی شامل ترکیب بندی شهری، معماری (ادغام برجه، پودیوم و فضاهای همگانی)، نقش عنصر شاخص «لینک» به عنوان همزمان دستاورد مهندسی و مقصد تجربه محور و راهبردهای پایداری در مسیر اخذ گواهی لید طلایی است. یافته ها نشان می دهد که وان زعبیل با تعریف پایداری به عنوان معیار تصمیم ساز از ابتدای طراحی، توانسته است مجموعه ای یکپارچه از راهکارها را در حوزه پوسته با عملکرد بالا، سامانه های کارآمد انرژی و کنترل هوشمند، مدیریت و بازیافت آب، انتخاب مصالح دارای گواهی های زیست محیطی، مدیریت پسماند و ارتقای کیفیت محیط داخلی پیاده سازی کند و در عین حال کیفیت فضایی و هویت نمادین خود را حفظ نماید. نتیجه گیری مقاله بیان می کند که این پروژه الگوی قابل توجهی از همنشینی لوکس «بودن»، «اقتصاد»، «تجربه» و عملکرد زیست محیطی ارائه می دهد و نشان می دهد تحقق استانداردهای پایداری در مگاپروژه های شهری نه تنها ممکن است بلکه می تواند به عاملی برای ارتقای ارزش معماری و تصویر شهری نیز تبدیل شود.

Keywords:

معماری پایدار , وان زعبیل , دبی , برج های چند عملکردی