بررسی تاثیر معماری سبز و فضاهای باز بر تعاملات اجتماعی

کتابخانه های عمومی به عنوان یکی از مهم ترین فضاهای فرهنگی اجتماعی شهری نقشی فراتر از محل نگهداری و مطالعه منابع اطلاعاتی ایفا می کنند و به بستری برای شکل گیری تعاملات اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی شهری بدل شده اند. در این میان، به کارگیری رویکرد معماری سبز و طراحی هدفمند فضاهای باز می تواند تاثیر بسزایی در افزایش حضورپذیری، سرزندگی و تعاملات اجتماعی کاربران این فضاها داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مولفه های معماری سبز و فضاهای باز بر ارتقای تعاملات اجتماعی در کتابخانه های عمومی است. روش تحقیق به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات اسنادی، مرور ادبیات نظری و تحلیل کیفی نمونه های منتخب کتابخانه های عمومی انجام شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از اصول معماری سبز از جمله توجه به ارتباط درون و بیرون، استفاده از فضاهای باز و نیمه باز، تقویت عناصر طبیعی و ایجاد انعطاف پذیری فضایی نقش موثری در افزایش تعاملات اجتماعی، تقویت حس تعلق و ارتقای کیفیت محیطی کتابخانه های عمومی ایفا می کند. در نهایت می توان نتیجه گرفت که تلفیق معماری سبز با طراحی فضاهای باز زمینه ساز تحقق پایداری اجتماعی در کتابخانه های عمومی بوده و می تواند به عنوان رویکردی کارآمد در طراحی و بازآفرینی این فضاهای شهری مورد توجه قرار گیرد.

Keywords:

معماری سبز , فضاهای باز , تعاملات اجتماعی , کتابخانه های عمومی , پایداری اجتماعی