ارزیابی مدیریت محلی در مناطق روستایی با شاخص های حکمروایی مطلوب نمونه موردی روستاهای مایان

پژوهش حاضر با هدف سنجش و ارزیابی الگوی مدیریت محلی مبتنی بر شاخص های حکمروایی خوب در مناطق روستایی شهرستان مشهد روستاهای مایان انجام شده است. این پژوهش به لحاظ روش پیمایشی و از نظر هدف، کاربردی محسوب می شود. جامعه آماری مورد مطالعه در این پژوهش شامل کل روستاییان بالای ۱۵ سال ساکن در مناطق روستایی به تعداد ۳ روستا است که از این میان تعداد ۳۸۴ نفر با استفاده از فرمول کوکران به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. روایی صوری پرسش نامه توسط پانل متخصصان مورد تایید قرار گرفت. مطالعه راهنما در منطقه مشابه جامعه آماری با تعداد ۳۰ پرسش نامه صورت گرفت و با داده های کسب شده و استفاده از فرمول ویژه کرونباخ آلفا در نرم افزار SPSS پایایی بخش های مختلف پرسش نامه تحقیق ۰.۷۵ تا ۰.۸۹ به دست آمد. نتایج حاصل از آزمون آماری نشان داد که شاخص های مشارکت اجتماعی و مسئولیت پذیری از کارکرد بیشتری در شکل گیری الگوی مطلوب مدیریت محلی روستایی مایان تاثیر دارد و مدیریت محلی روستایی از لحاظ شاخص های حکمروایی مطلوب روستایی در وضعیت خوبی قرار دارد. افزون بر این، مطابق یافته های پژوهش، همه شاخص های حکمروایی خوب مشارکت، اجتماعی، پاسخگویی، کارآیی و اثر بخشی، قانون مندی، عدالت و برابری، اجماع محوری، مسئولیت پذیری و شفافیت در مناطق روستایی مایان در وضعیت مطلوبی قرار دارند.

Keywords:

حکمروایی خوب روستایی , مدیریت روستایی , توسعه پایدار