بررسی تاثیر ویژگی های کالبدی بنای میان افزای فرهنگی با رویکرد حفظ بافت تاریخی؛ مورد کاوی موزه هنر و معماری

بافت های تاریخی به عنوان گنجینه ای از هویت و فرهنگ همواره در معرض تهدیدات ناشی از فرسودگی و ناکارآمدی عملکردی قرار دارند. معماری میان افزار به عنوان رویکردی نوین با هدف احیاء و تقویت حیات اقتصادی-اجتماعی این بافت ها از طریق احداث سازه های جدید در فضاهای خالی یا فرسوده مطرح شده است. این پژوهش با هدف تبیین نقش ویژگی های کالبدی در موفقیت پروژه های میان افزای فرهنگی در بافت های تاریخی انجام شده است. روش تحقیق به کار گرفته شده در این مطالعه توصیفی تحلیلی و با استفاده از تکنیک تحلیل محتوای کمی و کیفی منابع معتبر است. یافته های تحقیق نشان می دهد که معیارهای کالبدی در چهار دسته اصلی شامل موقعیت، قرارگیری، فرم و شکل، مقیاس و تناسبات و ویژگی های ظاهری مصالح دسته بندی می شوند. هر یک از این معیارها دارای زیرمعیارهای خاصی هستند که در طراحی همساز با بافت تاریخی نقش تعیین کننده ای ایفا می کنند. نتایج این پژوهش می تواند به عنوان چارچوبی جامع برای طراحان و ارزیابان در جهت دستیابی به حداکثر هماهنگی و یکپارچگی بین بناهای جدید و بافت های تاریخی مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

معیارهای کالبدی , بنای میان افزا , بافت تاریخی , طراحی همساز