پیشنهاد مدلی برای قیمت گذاری پویا عوارض آزادراهی مبتنی بر شاخص وضعیت روسازی و رضایت کاربران

کارایی و پایداری شبکه آزادراهی مستلزم مدیریت بهینه روسازی ها است زیرا افت عملکرد روسازی ناشی از ترافیک سنگین و شرایط محیطی علاوه بر افزایش هزینه های نگهداری کیفیت تجربه سفر کاربران را کاهش می دهد. در حالی که در بسیاری از کشورها نرخ عوارض آزادراهی به صورت پویا و مبتنی بر وضعیت واقعی مسیر تعیین می شود، در نظام فعلی کشور، نرخ ها عمدتا ثابت و فاقد ارتباط با کیفیت روسازی هستند. پژوهش حاضر مدلی پویا برای قیمت گذاری عوارض آزادراهی مبتنی بر شاخص وضعیت روسازی ارائه می دهد که با ترکیب تحلیل فنی، اقتصادی و رفتاری داده های ترافیکی شاخص ناهمواری، شرایط اقلیمی و هزینه های چرخه عمر مسیرها را مدل سازی می کند. روندهای مختلف خرابی روسازی به صورت آماری با استفاده از زنجیره مارکوف و شبیه سازی مونت کارلو پیش بینی شده و تحلیل هزینه چرخه عمر امکان مقایسه سناریوهای مختلف نگهداری و تعمیر را فراهم می کند. مدل قیمت گذاری، پویا نرخ عوارض را به صورت تطبیقی و با توجه به کیفیت مسیر و سطح خدمت تعیین می کند و داده های رفتاری کاربران از طریق پرسش نامه پذیرش اجتماعی نرخ ها را بررسی می کند. از منظر صنعتی این مدل پیشنهادی امکان طراحی سامانه های هوشمند پایش روسازی و اخذ خودکار عوارض را فراهم می کند و می تواند به تصمیم گیری مبتنی بر داده، افزایش بهره وری مالی و اعتماد عمومی در مدیریت آزادراه ها کمک کند و الگویی عملی برای بهبود پایداری فنی، اقتصادی و اجتماعی زیرساخت های حمل و نقل کشور ارائه دهد.

Keywords:

شاخص وضعیت , روسازی , هزینه های خرابی , روسازی , عوارض آزادراهی , مدیریت روسازی , شاخص ناهمواری